Bir sağlık sorunu olup da muayene ve tedaviyi reddeden hükümlülerin sağlık veya hayatlarının ciddî tehlike içinde olması veya ceza infaz kurumunda bulunanların sağlık veya hayatları için tehlike oluşturan bir durumun varlığı hâlinde isteklerine bakılmaksızın kurumda, olanak bulunmadığı takdirde derhal hastaneye kaldırılmak suretiyle muayene ve teşhise yönelik tıbbi araştırma, tedavi ve beslenme gibi tedbirler, sağlıkları ve hayatları için tehlike oluşturmamak şartıyla uygulanır (CGTİHK m.82/3). Söz konusu düzenlemeden çıkan sonuçlar şunlar olabilir:
• Buradaki müdahale beslenmenin reddi dışındaki sebeplerden kaynaklanmalıdır.
• İsteğe bakılmaksızın muayene ve tedavi, her türlü hastalıkta değil, sadece ciddi veya hayati tehlike yaratan hastalıklar ile sınırlıdır.
• Tedavi mümkün ise infaz kurumunda, kurumun medikal olarak elverişli olmaması durumunda Sağlık Bakanlığı ve Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı ile üniversitelerin sağlık kuruluşlarında yapılır.
• Sağlık durumu ciddi şekilde bozulmayan hükümlüye müdahale için izni bulunmalıdır.
• Tedavi reddeden hükümlünün sağlık durumunun ciddi şekilde bozulup bozulmadığına veya hayati tehlike altına girip girmediğine infaz kurumu hekimi karar verir. Bununla birlikte kurum hekiminin zamanında müdahale edememesi veya gecikmesi hükümlü için hayatî tehlike doğurabilecek ise, bu tedbirlere her halükarda başvurulur (CGTİHK m.82/4). Diğer bir deyişle, bu hallerde müdahalenin bir hekim tarafından yapılması zorunluluğu bulunmamaktadır.
• Zorla tıbbi müdahale onur kırıcı olmamalıdır. Onur kırıcı olmayan zorla müdahalenin nasıl olacağını ortaya koymak oldukça zordur. Hangi müdahalenin onur kırıcı olup olmadığı uygulama ile şekillenecektir.
KAYNAK: www.puuny.com
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder